1
Имаше еден човек од Раматаим-Цофим, од Ефремовата Гора, името му беше Елкана, син на Јерохам, син на Елијуј, син на Тоху, син на Цуф, Ефратеец.
2
И тој имаше две жени; името на првата беше Ана, а името на втората, Пенина; и Пенина имаше деца, но Ана пак немаше деца.
3
И овој човек се искачуваше од неговиот град од година во година, за да се поклони и да жртвува на Јехова над Војските во Шило; и двајцата синови на Илиј, Офни и Финес, свештеници на Јехова, беа таму.
4
И беше денот кога Елкана жртвуваше, и тој и даде на Пенина, својата жена, и на сите нејзини синови и нејзини ќерки, делови;
5
и на Ана ѝ даде еден двоен дел; зашто ја сакаше Ана, и Јехова ја затвори нејзината утроба.
6
И нејзините противници ја провоцираа, дури ја провоцираа заради тоа да ја натераат да трепери, зашто Јехова ја затвори нејзината утроба.
7
И така и правеле година по година, секогаш кога таа се искачуваше во домот на Јехова; така ја провоцираа, и таа плачеше и не јадеше.
8
И Елкана, нејзиниот маж, ѝ рече: Ана, зошто плачеш? И зошто не јадеш? И зошто е твоето срце болно? Зарем не сум јас подобар за тебе од десет синови?
9
И Ана стана откако јадеше во Шило, и откако пиеше. И Илиј свештеникот седеше на столот покрај вратникот на храмот на Јехова.
10
И таа беше огорчена во душата, и се молеше на Јехова, и плачејќи плачеше.
11
И таа заветува завет и рече: О Јехова над Војските, ако гледајќи ќе ја видиш неволјата на Твојата слугинка, и ќе ме запомниш, и нема да ја заборавиш Твојата слугинка, туку ќе ѝ дадеш на Твојата слугинка семе од човек, тогаш ќе го дадам нему на Јехова сите денови на неговиот живот, и брич нема да се качи на неговата глава.
12
И беше, дека таа многу се молеше пред Јехова, и Илиј ја чуваше нејзиниот збор.
13
И Ана, таа зборуваше во своето срце; само нејзините усни се движеа, но нејзиниот глас не се слушаше; и Илиј мислеше дека е пијана.
14
И Илиј рече на неа, До кога ќе бидеш пијана? Отстрани го своето вино од себе.
15
И Ана одговори и рече, Не, господару мој, јас сум жена со тажен дух; ниту вино ниту жесток пијалак не сум пила, туку ја истурив мојата душа пред Јехова.
16
Не сметај ја твојата слугинка за ќерка на Велијал; зашто од мноштвото на мојата жалба и провокација зборував досега.
17
И Илиј одговори и рече: Оди во мир; и нека Бог на Израел ја даде твојата молба што си ја молела од Него.
18
И таа рече, Нека твојата слугинка најде милост во твоите очи. И жената си отиде по својот пат, и јадеше, и нејзиното лице повеќе не беше тажно.
19
И станаа рано наутро, и се поклонија пред Јехова, и се вратија, и дојдоа во својата куќа во Рама; и Елкана ја позна Ана, својата жена, и Јехова си спомна за неа.
20
И беше, во вртењето на деновите, дека Ана зачна и роди син, и го нарече неговото име Самуил, Зашто го побарав од Јехова.
21
И човекот Елкана се искачи, и целиот негов дом, да жртвуват на Јехова жртва на годината, и неговиот завет.
22
И Ана не се искачи; зашто му рече на својот маж, Нема да се искачам додека момчето не биде одбиено, и ќе го донесам, за да се појави пред Јехова, и да живее таму дури до вечност.
23
И Елкана, нејзиниот маж, и рече: Направи што е добро во твоите очи. Остани додека не го одвикнеш. Сигурно Јехова ќе го подигне Својот збор. И жената остана и го доеше својот син додека не го одвикна.
24
И таа го однесе со себе кога го одби, со три бикови, и еден ефа брашно, и еден бокал вино; и го однесе во домот на Јехова, во Шило; и момчето беше само момче.
25
И тие заклаа јунец и го донесоа момчето кај Илиј.
26
И таа рече, О мој господару, преку животот на твојата душа, мој господару, јас сум жената која стоеше со тебе на ова место да се моли на Јехова.
27
За ова момче се молев, и Јехова ми ја услиши мојата молба која ја молев од Него.
28
И исто така го вратив она што го побарав од Јехова, сите денови што ќе биде, тој кој беше побаран од Јехова. И му се поклонија на Јехова таму.
