From Swedenborg's Works

 

Apokalipsa Otkrivena #1

Study this Passage

  
/ 962  
  

1. APOKALIPSA. POGLAVLJE 1.

1. Otkrivenje Isusa Hrista, koje dade njemu Bog, da pokaže slugama svojima šta će skoro biti, i pokaza, poslavši po anđelu svojemu sluzi svojemu Jovanu,

2. Koji svjedoči riječ Božiju i svjedočanstvo Isusa Hrista, i šta god vidje.

3. Blago onome koji čita i onima koji slušaju riječi proroštva, i drže što je napisano u njemu; jer je vrijeme blizu.

4. Od Jovana na sedam crkava koje su u Aziji: blagodat vam i mir od onoga koji jest, i koji bješe, i koji će doći; i od sedam duhova koji su pred prijestolom njegovijem;

5. I od Isusa Hrista, koji je svjedok vjerni, i prvenac iz mrtvijeh, i knez nad carevima zemaljskima, koji nas ljubi, i umi nas od grijeha našijeh krvlju svojom;

6. I učini nas careve i sveštenike Bogu i ocu svojemu; tome slava i država va vijek vijeka. Amin.

7. Eno, ide s oblacima, i ugledaće ga svako oko, i koji ga probodoše; i zaplakaće za njim sva koljena zemaljska. Da, zaista.

8. Ja sam alfa i omega, početak i svršetak, govori Gospod, koji jest, i koji bješe, i koji će doći, svedržitelj.

9. Ja Jovan, koji sam i brat vaš i drug u nevolji, i u carstvu i trpljenju Isusa Hrista, bijah na ostrvu koje se zove Patam, za riječ Božiju i za svjedočanstvo Isusa Hrista.

10. Bijah u duhu u dan nedjeljni, i čuh za sobom glas veliki kao trube koje govoraše: ja sam alfa i omega, prvi i pošljednji; 11. I: što vidiš napiši u knjigu, i pošlji crkvama koje su u Aziji: u Efes, i u Smirnu, i u Pergam, i u Tijatir, i u Sard, i u Filadelfiju, i u Laodikiju.

12. I obazreh se da vidim glas koji govoraše sa mnom; i obazrevši se vidjeh sedam svijećnjaka zlatnijeh,

13. I usred sedam svijećnjaka kao sina čovječijega, obučena u dugačku haljinu, i opasana po prsima pojasom zlatnijem.

14. A glava njegova i kosa bijaše bijela kao bijela vuna, kao snijeg; i oči njegove kao plamen ognjeni;

15. I noge njegove kao mjed kad se rastopi u peći; i glas njegov kao huka voda mnogijeh;

16. I držaše u svojoj desnoj ruci sedam zvijezda, i iz usta njegovijeh izlažaše mač oštar s obje strane, i lice njegovo bijaše kao što sunce sija u sili svojoj.

17. I kad ga vidjeh, padoh k nogama njegovijem kao mrtav, i metnu desnicu svoju na me govoreći mi: ne boj se, ja sam prvi i pošljednji,

18. I živi: i bijah mrtav i evo sam živ va vijek vijeka, amin. I imam ključeve od pakla i od smrti.

19. Napiši dakle što si vidio, i šta je, i šta će biti potom;

20. Tajna sedam zvijezda koje si vidio na desnici mojoj, i sedam svijećnjaka zlatnijeh: sedam zvijezda jesu anđeli sedam crkava; i sedam svijećnjaka koje si vidio jesu sedam crkava.

DUHOVNI SMISAO SADRŽAJA CELOG POGLAVLJA

Da ovo Otkrivenje jeste isključivo od Gospoda, kao i da će ga primiti oni, koji će biti u Njegovoj novoj crkvi, koja je Novi Jerusalim, i priznati Gospoda kao Boga neba i Zemlje; Gospod je, takođe, opisan kao Reč.

Sadržaj svakog stiha

Stih 1. "Otkrivenje Isusa Hrista" označava Gospodnja predviđanja u vezi sa Njim samim i Njegovom crkvom, šta će ona biti na svom kraju, a šta će, opet, biti docnije (br. 2). Izraz "Koje dade njemu Bog, da pokaže slugama svojima," označava one, koji su u veri iz milosrđa (br. 3). Izraz " šta će skoro biti" označava da će sigurno biti tako, da Crkva ne bi propala (br. 4). Izraz "poslavši po anđelu svojemu sluzi svojemu Jovanu," označava stvari, koje je Gospod otkrio kroz nebo onima, koji su u dobru života od milosrđa i vere koja od njega potiče (br. 5).

Stih 2. Izraz "Koji svjedoči riječ Božiju i svjedočanstvo Isusa Hrista" znači: koji iz srca, i, na taj način, u svetlosti primaju Božansku istinu iz Reči, i priznaju da Gospodnje Ljudsko jeste Božansko (br. 6). Izraz "i šta god vidje," označava njihovo prosvetljenje u svim stvarima koje se nalaze u ovom Otkrivenju (br. 7).

Stih 3. “Blago onome koji čita i onima koji slušaju riječi proroštva, i drže što je napisano u njemu” označava zajedništvo onih, koji žive u skladu sa doktrinom (naukom) Novog Jerusalima, sa nebeskim anđelima, (br. 8). Izraz "jer je vrijeme blizu," označava da je stanje Crkve takvo, da ona više ne može nastaviti da egzistira na isti način, a da se održi povezanost sa Gospodom (br. 9).

Stih 4. "Od Jovana na sedam crkava," označava sve koji su u hrišćanskom svetu, gde je Reč, a po Reči se poznaje Gospod i pomoću nje se, takođe omogućava približavanje crkvi (br. 10). Izraz "koje su u Aziji," znači: onima, koji su u svetlosti istine iz Reči (br. 11). Izraz "blagodat vam i mir od onoga koji jest, i koji bješe, i koji će doći," označava Božanski pozdrav (br. 12). Izraz "od onoga koji jest, i koji bješe, i koji će doći," označava da je od Gospoda, koji je večan i beskrajan, dakle, i da je od Jehove (br. 13). Izraz "i od sedam duhova koji su pred prijestolom njegovijem," znači: sa celog neba, gde je Gospod u svoj svojoj Božanskoj istini (br. 14).

Stih 5. "I od Isusa Hrista," označava Božansko Ljudsko (br. 15). Izraz "koji je svjedok vjerni," označava da je On - sama božanska istina (br. 16). Izraz "koji je svjedok vjerni, i prvenac iz mrtvijeh," označava da On, takođe, jeste i samo Božansko dobro (br. 17). Izraz "i knez 1 nad carevima zemaljskima," označava onoga, od koga jeste sva istina od dobra u crkvi (br. 18). Izraz "koji nas ljubi, i umi nas od grijeha našijeh krvlju svojom," označava Onoga, Koji iz ljubavi i milosrđa reformiše i preporađa ljude Svojim Božanskim istinama iz Reči (br. 19).

Stih 6. "I učini nas careve i sveštenike Bogu i ocu svojemu," označava Onoga, Koji daje onima, koji su od Njega rođeni, to jest, preporođeni, da budu u mudrosti iz Božanskih istina, kao i u ljubavi iz Božanskih dobara (br. 20). Izraz "Bogu i ocu svojemu," označava, i time odslikava Njegovu Božansku mudrost, i Njegovu Božansku ljubav (br. 21). Izraz "tome slava i država va vijek vijeka," označava Onoga, Ko jedini ima Božansko veličanstvo i Božansku svemoć u večnosti (br. 22). Izraz "Amin," označava Božansku potvrdu od istine, dakle od Njega Samog (br. 23).

Stih 7. "Eno, ide s oblacima," označava da će se Gospod otkriti u doslovnom smislu Reči, kao i da će On otvoriti njen duhovni smisao na kraju crkve (br. 24). Izraz "i ugledaće ga svako oko," označava da će Njega prepoznati svi oni, koji bivaju u naklonostima usmerenim ka razumevanju Božanske istine (br. 25). Izraz "i koji ga probodoše," označava da će Ga videti i oni iz crkve, koji su u obmanama (br. 26). Izraz "i zaplakaće za njim sva koljena zemaljska," označava da će tako biti od časa u kome u crkvi više ne bude bilo dobara i istina (br. 27). Izraz "Da, zaista," označava Božansku potvrdu da će stvarno tako i biti (br. 28).

Stih 8. "Ja sam alfa i omega, početak i svršetak," označava Onoga, Koji je Samo-egzistirajući, i koji jeste Jedini (od prvih do poslednjih), i od koga jesu sve stvari; dakle, Onoga, ko jeste Sama Ljubav i koji jeste Jedina Ljubav, Sama Mudrost i Jedina Mudrost, i još, Sam Život i Jedini Život u Sebi, pa, samim tim, i Tvorac, i jedini Stvoritelj, Spasitelj i Prosvetitelj od Sebe, i koji, otuda, jeste - sve u svemu na nebu i unutar crkve (br. 29). Izraz "govori Gospod, koji jest, i koji bješe, i koji će doći," znači: koji je večan i beskonačan, i koji je Jahve (br. 30). Izraz "svedržitelj," označava Onoga koji jeste, koji živi, i koji poseduje moć od Sebe, i koji upravlja svim stvarima - od prvih, pa sve do poslednjih (br. 31).

Stih 9. "Ja Jovan, koji sam i brat vaš i drug," označava one, koji bivaju u dobru milosrđa, a odatle i u istinama vere (br. 32). Izraz „ u nevolji, i u carstvu i trpljenju Isusa Hrista," označava one unutar crkve, koji su zaraženi zlima i obmanama, a koje, međutim, Gospod ima da ukloni, kada bude došao (br. 33). Izraz "bijah na ostrvu koje se zove Patam," označava državu i mesto u kome bi mogao biti prosvetljen (br. 34). Izraz "za riječ Božiju i za svjedočanstvo Isusa Hrista," označava kako bi se Božanska istina iz Reči mogla primiti iz srca, a time i u svetlosti, i da bi se Gospodnje Ljudsko moglo priznati kao Božansko (br. 35).

Stih 10. "Bijah u duhu u dan nedjeljni," označava duhovno stanje koje u to vreme biva, usled Božanskog priliva (influksa) (br. 36). Izraz "i čuh za sobom glas veliki kao trube," označava očiglednu percepciju Božanske istine Otkrivene sa neba (br. 37).

Stih 11. "koje govoraše: ja sam alfa i omega, prvi i pošljednji," označava Onoga, Ko je Samo-egzistirajući i Jedini, od prvih do poslednjih, od koga jesu sve stvari; i koji jeste još štošta drugo, što je sve opisano u prethodnom tekstu (br. 38). [" I: što vidiš napiši u knjigu "] 2 znači: da bi se moglo otkriti potomstvu (br. 39). Izraz "i pošlji crkvama koje su u Aziji," znači: za one u hrišćanskom svetu, koji su u svetlu istine iz Reči (br. 40). Izraz "u Efes, i u Smirnu, i u Pergam, i u Tijatir, i u Sard, i u Filadelfiju, i u Laodikiju," znači: u skladu sa stanjem svake pojedinačne lične percepcije (br. 41).

Stih 12. "I obazreh se da vidim glas koji govoraše sa mnom," označava inverziju stanja onih, koji bivaju u dobru života, u pogledu percepcije istine iz Reči, u času kada se okrenu prema Gospodu (br. 42). Izraz "i obazrevši se vidjeh sedam svijećnjaka zlatnijeh," označava novu crkvu, koja će biti prosvetljena od strane Gospoda iz Reči (br. 43).

Stih 13. "I usred sedam svijećnjaka kao sina čovječijega," označava Gospoda (kao Reč), od koga jeste ta crkva (br. 44). Izraz "obučena u dugačku haljinu ," označava Božansko proističuće, što je Božanska istina (br. 45). Izraz "i opasana po prsima pojasom zlatnijem," označava Božansko proističuće, kao i, istovremeno, konjunkciju sa Božanskim, što je Božansko dobro (br. 46).

Stih 14. "A glava njegova i kosa bijaše bijela kao bijela 3 vuna, kao snijeg“, Označava Božansku ljubav, proisteklu iz Božanske mudrosti, u prvim i u poslednjim stvarima (br. 47). Izraz "i oči njegove kao plamen ognjeni," označava Božansku mudrost od Božanske ljubavi (br. 48).

Stih 15. Izraz "I noge njegove kao mjed kad se rastopi u peći," označava prirodno Božansko dobro (br. 49). Izraz "i glas njegov kao huka voda mnogijeh," označava prirodnu Božansku istinu (br. 50).

Stih 16. "I držaše u svojoj desnoj ruci sedam zvijezda," označava sva znanja o dobru i istini u Reči od Njega (br. 51). Izraz "i iz usta njegovijeh izlažaše mač oštar s obje strane," označava raspršivanje obmana od strane Gospoda kroz Reč, kao i kroz doktrinu, koja iz Reči proističe (br. 52). Izraz "i lice njegovo bijaše kao što sunce sija u sili svojoj," označava Božansku ljubav i Božansku mudrost, koji jesu - On sam, i koji proističu od Njega (br. 53).

Stih 17. "I kad ga vidjeh, padoh k nogama njegovijem kao mrtav," označava nedovoljnost sopstvenog života, spoznatu usled opisanog prisustva Gospodnjeg (br. 54). Izraz "i metnu desnicu svoju na me," označava život koji, potom, biva inspirisan Njime (br. 55). Izraz "govoreći mi: ne boj se," označava oživljavanje (reanimaciju), i potonje bogopoštovanje, proizašlo iz najdubljeg poniženja (br. 56). Izraz "ja sam prvi i pošljednji," označava da je On večan i beskonačan, a samim tim, i da je - jedini Bog (br. 57).

Stih 18. "I živi," označava Onoga, Koji jedini jeste život, i onoga, od koga (i ni od koga drugog) život jeste (br. 58). Izraz "i bijah mrtav," označava da je On bio zanemaren u crkvi, i još, da nije bilo priznato ni Njegovo Božansko Ljudsko (br. 59). Izraz "i evo sam živ va vijek vijeka," označava da On jeste – život večni (br. 60). Izraz "Amin," označava Božansku potvrdu da je to istina (br. 61). Izraz "I imam ključeve od pakla i od smrti," označava da samo On, i niko drugi, ima moć spasavanja (br. 62).

Stih 19. "Napiši dakle što si vidio, i šta je, i šta će biti potom," označava da bi sve stvari, koje su sada Otkrivene, mogle biti ostavljene za potomstvo (br. 63).

Stih 20. "Tajna sedam zvijezda koje si vidio na desnici mojoj, i sedam svijećnjaka zlatnijeh," označava arkanu (tajnu) u vizijama koje se tiču Novog neba i nove crkve(br. 64). Izraz "sedam zvijezda jesu anđeli sedam crkava," označava novu crkvu na nebesima, koja jeste - novo nebo (br. 65). Izraz "i sedam svijećnjaka koje si vidio jesu sedam crkava," označava novu Crkvu na zemlji, a to je Novi Jerusalim koji silazi od Gospoda sa Novog Neba.

OBJAŠNJENJE

Do sada nije bilo poznato šta je to duhovni smisao. Da takav smisao postoji u svakoj pojedinosti unutar Reči, i da se, bez njega, tekst Reči na mnogim mestima ne može razumeti, pokazalo se u delu "Nauk Novog Jerusalima o Svetom pismu" (br. 5-26). Ovaj smisao se ne pojavljuje kao očigledan u doslovnom (bukvalnom) smislu, s obzirom na to da je u njemu (naime, u bukvalnom smislu) sadržan na isti način, na koji je duša sadržana u svom telu. Poznato je da postoji duhovno i prirodno, i da se duhovno uliva u prirodno, i predstavlja se tako, da može biti viđeno, kao i, takođe, da ne može biti predmet taktilnog i senzitivnog osećaja u formama koji potpadaju pod vid i dodir. I još, da duhovno, bez takvih formi, ne može biti doživljeno nikako drugačije do - kao naklonost i razmišljanje (ili kao ljubav i mudrost) koji potiču od uma. Može se spoznati da su naklonost (odnosno: ljubav, čije je svojstvo da se može doživeti putem osećanja) i misao, (odnosno: mudrost, čija je osobina mišljenje) - duhovni. Poznato je da se u telu ove dve sposobnosti duše prezentuju putem formi koje se nazivaju organima čula i pokreta; takođe, da duhovno i prirodno čine jedno, i to u tako velikoj meri, da važi sledeće: što um pomisli, usta odmah izgovore; i još: volju uma telo istog časa izvršava,; otuda je očigledno da postoji savršeno sjedinjenje duhovnih i prirodnih stvari unutar čoveka.

[2] Slično važi za sve i svakoga na svetu; u svemu, naime, postoji duhovno, koje jeste najdublji i najunutarnjiji uzrok, a dakako, postoji i prirodno, koje jeste njegov efekat (posledica), pri čemu ovo dvoje uvek čine - jedno; opet, duhovno se ne pojavljuje u prirodnom, s obzirom na to da je ono u njemu sadržano kao što je duša sadržana u svom telu, odnosno, kao najunutarnjiji i najskriveniji uzrok u posledici, kao što je već prethodno rečeno. Slično je i sa Rečju; niko ne može poreći da ono, što biva u njenim nedrima, jeste - duhovno, jer je Božansko; međutim, na osnovu toga što se duhovno nikada nije moglo pojavljivati u bukvalnom smislu Reči (koji je prirodni smisao), proističe da je duhovni smisao, dakako, do sada bio nepoznat; on, dakako, nije mogao biti spoznat pre nego što je Gospod otkrio istinske istine, stoga što je duhovni smisao, u stvari, sadržan u njima. Otkrivenje upravo iz tog razloga nije moglo biti shvaćeno ranije. A da ne bi bilo sumnje u to da su ove stvari zaista sadržane unutar Otkrivenja, moraju se objasniti razne pojedinosti. Pored toga, činjenica da se duhovni smisao sadrži u prirodnom, mora biti pokazana i putem pasaža, sličnih onima u Otkrivenju, koji se sadrže unutar drugih odlomaka u Reči. U narednom tekstu slede objašnjenje i demonstracija.

Footnotes:

1. U latinskom originalu je izraz "i knez" izostavljen.

2. Klauzula u zagradama izostavljena je u latinskom tekstu, ali se pojavljuje u objašnjenju u tekstu ispod (br. 39).

3. U originalu, na latinskom jeziku, pojam "bijela" je izostavljen, međutim, nalazi se unutar teksta poglavlja.

  
/ 962  
  

From Swedenborg's Works

 

Apokalipsa Otkrivena #49

Study this Passage

  
/ 962  
  

49. Stih 15. I noge njegove kao mjed kad se rastopi u peći, označava Božansko prirodno dobro. „Noge" ("stopala") Gospodnje označavaju Njegovo Božansko prirodno; izraz „vatra“ ili „usijanje [koje rastapa]“ označava dobro; dok, opet, pojam „mjed" označava dobro prirodne istine; dakle, pod izrazom „I noge njegove kao mjed kad se rastopi u peći“, se misli na Božansko prirodno dobro. Izraz "I noge njegove" označava baš ovo, što smo upravo opisali, zato što predstavlja korespondenciju. Postoji u Gospodu, i, stoga, od Gospoda: Božansko nebesko, Božansko duhovno i Božansko prirodno; pod Božanskim nebeskim podrazumeva se „glava“ Sina čovečijeg; Božansko duhovno, se, pak, reprezentuje Njegovim „očima“ i „grudima“, koje su bile opasane zlatnim pojasom; najzad, Božansko prirodno se označava Njegovim „stopalima“ ("nogama").

[2] Zbog toga što Božansko prirodno, Božansko duhovno, i Božansko nebesko bivaju u Gospodu, neizbežno proističe da, samim tim, moraju biti istovremeno i na anđeoskom nebu; treće (ili: najviše) nebo jeste u Božanskom nebeskom; drugo (ili: srednje) nebo jeste u Božanskom duhovnom; i, konačno, prvo (ili: nanjiže) nebo jeste u Božanskom prirodnom. Slično važi i za crkvu na Zemlji; to stoga, jer je celo nebo pred Gospodom kao jedan čovek. U tom čoveku (koji pred Gospodom reprezentuje celo nebo) oni, koji bivaju u Gospodnjem Božanskom nebeskom, čine glavu; potom, oni, koji bivaju u Božanskom duhovnom, čine telo; i, najzad, oni, koji bivaju u Božanskom prirodnom, čine stopala. Otuda, takođe, u svakom čoveku, stoga što je stvoren po Božjoj slici, postoje ta tri stepena i, u času u kome se oni otvore, on posledično postaje anđeo - bilo trećeg, bilo drugog, bilo najnižeg neba. Otuda, takođe, sledi da u Reči postoje tri smisla, a to su: nebeski, duhovni i prirodni. To se može videti u delu „Anđeoska mudrost o Božanskoj ljubavi i mudrosti“, a posebno u poglavlju 3, koje obrađuje ova tri stepena. Da stopala, tabani i pete korespondiraju prirodnim stvarima u čoveku, kao i da, samim tim, i u Reči označavaju prirodne stvari, može se videti u delu "Nebeske tajne", objavljenom u Londonu (br. 2162, 4938-4952).

[3] Božansko prirodno dobro takođe se označava putem izraza“noge” i “stopala” na sledećim mestima; u Danilu: I podigoh oči svoje i vidjeh, a to jedan čovjek obučen u platno, i pojas bješe oko njega od čistoga zlata iz Ufaza; A tijelo mu bješe kao hrisolit, i lice mu kao munja a oči mu kao lučevi zapaljeni, a ruke i noge kao mjed uglađena, a glas od riječi njegovijeh kao glas mnogoga ljudstva. (Dan. 10:5-6). U Otkrivenju: I vidjeh drugoga anđela jaka gdje silazi s neba, koji bješe obučen u oblak, i duga bješe na glavi njegovoj, i lice njegovo bješe kao sunce, i noge njegove kao stubovi ognjeni; (Otkr. 10:1). A u Knjizi proroka Jezekilja: I noge im bijahu prave, a u stopalu bijahu im noge kao u teleta; i sijevahu kao uglađena mjed. (Jezek. 1:7). Razlog zbog koga su anđeli i heruvimi viđeni na baš ovakav način sastoji se u tome, da je pomoću njih bilo predstavljeno Božansko Gospodnje.

[4] Gospodnja crkva jeste pod nebesima, pa ona, samim tim, biva pod nogama Gospodnjim, te se, stoga, reprezentuje pomoću izraza „podnožje nogama mojim“ na sledećim mestima u Reči: Slava Livanska tebi će doći, jela, brijest i šimšir, da ukrase mjesto svetinje moje da bi proslavio mjesto nogu svojih. I sinovi onijeh koji su te mučili doći će k tebi klanjajući se, i svi koji te preziraše padaće k stopalima nogu tvojih, i zvaće te gradom Gospodnjim, Sionom sveca Izrailjeva. (Isa. 60:13-14). Ovako veli Gospod: nebo je prijesto moj i zemlja podnožje nogama mojim: gdje je dom koji biste mi sazidali, i gdje je mjesto za moje počivanje? (Isa. 66:1). Kako obastrije Gospod oblakom u gnjevu svom kćer Sionsku! svrže s neba na zemlju slavu Izrailjevu, i ne opomenu se podnožja nogu svojih u dan gnjeva svojega! (Pl. Jer. 2:1). Uzvišujte Gospoda Boga našega, i klanjajte se podnožju njegovu; da je svet! (Ps. 99:5). Evo, čusmo da je u Jefremovoj zemlji, nađosmo ga na poljima Kirijat-Jarimskim. Uđimo u stan njegov, poklonimo se podnožju nogu njegovijeh. (Ps. 132:6-7). Otuda sledi da: A kad iđahu da jave učenicima njegovijem, i gle, srete ih Isus govoreći: zdravo! A one pristupivši uhvatiše se za noge njegove i pokloniše mu se. (Mat. 28:9; Marko 5:22; Luka 8:41; Jovan 11:32). Takođe, važi i da: I gle, žena u gradu koja bješe grješnica doznavši da je Isus za trpezom u kući farisejevoj, donese sklenicu mira; I stavši sastrag kod nogu njegovijeh plakaše, i stade prati noge njegove suzama, i kosom od svoje glave otiraše, i cjelivaše noge njegove, i mazaše mirom. (Luka 7:37, 38, 44-46; Jovan 11:2; 12:3).

[5] S obzirom na to da se, pod izrazom „stopala“, označava prirodno, posledično je Gospod rekao Petru, kad mu je oprao noge: Isus mu reče: opranome ne treba do samo noge oprati, jer je sav čist; i vi ste čisti, ali ne svi. (Jovan 13:10). Izraz "noge oprati" znači: pročišćavanje prirodnog čoveka; a kada se prirodni čovek, pak, pročisti, neizbežno se pročišćava i čovek u celini; kao što je prikazano u mnogim odlomcima u delima "Nebeske tajne" i "Nauk Novog Jerusalima". Prirodni čovek, koji je ujedno i spoljašnji čovek, biva pročišćen onda, kada se kloni zlih dela, za koje duhovni ili unutrašnji čovek smatra da su zla i da ih treba izbegavati.

[6] Sad, pošto se čovekovo prirodno reprezentuje pomoću izraza "noge" i "stopala", neizbežno sledi da će čovek izopačiti sve stvari, ako se njegovo prirodno prethodno ne opere, odnosno, ne pročisti; zato Gospod kaže: I ako te noga tvoja sablažnjava, otsijeci je: bolje ti je ući u život hromu, nego li s dvije noge da te bace u pakao, u oganj vječni, (Marko 9:45). Ovde se ne misli na konkretno stopalo, već na prirodnog čoveka. Isto se podrazumeva pod izrazom "ostatak paše svoje gazite nogama svojim," kao i pod izrazom "mutiš vodu nogama" Sine čovječji, nariči za Faraonom carem Misirskim, i reci mu: ti si kao lavić među narodima i kao zmaj u moru, i prolaziš rijeke svoje i mutiš vodu nogama svojim i gaziš po rijekama njezinijem. Malo li vam je što pasete na dobroj paši, nego ostatak paše svoje gazite nogama svojim? i što pijete bistru vodu, nego ostatak mutite nogama svojim? (Jezek. 32:2; 34:18-19; Dan. 7:7, 19; i na drugim mestima).

[7] S obzirom na to da se pod „Sinom čovečjim“ podrazumeva Gospod kao Reč, očigledno je da pod Njegovim „nogama“ ne može da se podrazumeva ništa drugo do - Reč, i to – Reč u prirodnom smislu; o tome se mnogo govori u delu "Nauk Novog Jerusalima o Svetom pismu"; a govori se, takođe, i o tome da je Gospod došao na svet zbog toga, da bi mogao da ispuni sve što je napisano u Reči, i da, na taj način, On postane - Reč u poslednjim stvarima (br. 98-100). Međutim, ova arkana je namenjena isključivo onima, koji će obitavati u Novom Jerusalimu.

[8] Gospodnje Prirodno Božansko je takođe označeno i pomoću izraza „zmija vatrena“, za koju se kaže da je načinjena u pustinji po Mojsijevoj zapovesti; pukim gledanjem u nju bivaju izlečeni svi oni, koje su konkretne (materijalne, zemaljske) zmije ujele: A Gospod pusti na narod zmije vatrene, koje ih ujedahu, te pomrije mnogo naroda u Izrailju. I Gospod reče Mojsiju: načini zmiju vatrenu, i metni je na motku, i koga ujede zmija, neka pogleda u nju, pa će ozdraviti. I načini Mojsije zmiju od mjedi, i metnu je na motku, i koga god ujede zmija on pogleda u zmiju od mjedi, i ozdravi. (Broj. 21:6, 8-9). Ova mesingana zmija ("zmija vatrena") je označavala Gospodnje Božansko prirodno, kao i to, da su spašeni svi oni, koji su naprosto gledali u nju, o čemu sam Gospod uči u Jovanu: I kao što Mojsije podiže zmiju u pustinji, tako treba sin čovječij da se podigne. Da nijedan koji ga vjeruje ne pogine, nego da ima život vječni: (Jovan 3:14-15). Razlog zbog čega je zmija napravljena od mesinga se sastoji u tome, da mesing (baš kao i fini mesing) označava prirodno kao dobro, a o tome detaljnije videti u narednom tekstu (br. 775).

  
/ 962