¹ И беше, дека Исак беше стар, и неговите очи беа заматени од гледање, и го повика Исав, својот постар син, и му рече, Сине мој; и тој му рече, Еве ме.

² И рече: Ете, те молам, стар сум, не го знам денот на мојата смрт.

³ И сега земи, ги те молам, твоите оружја, твојот колчан, и твојот лак, и излези на полето, и лови за мене лов.

⁴ И направи ми вкусни јадења, какви што сум ги сакал, и донеси ми, и ќе јадам, за да тебе те благослови мојата душа пред да умрам.

⁵ И Ревека слушна кога Исак му зборуваше на Исав, неговиот син; и Исав отиде на полето да лови лов, за да го донесе.

⁶ И Ревека му рече на Јаков, својот син, велејќи: Ете, го слушнав твојот татко како му зборува на Исав, твојот брат, велејќи,

⁷ Донеси ми лов, и направи ми вкусни јадења, и ќе јадам, и ќе те благословам пред Јехова пред мојата смрт.

⁸ И сега, сине мој, послушај го мојот глас, според тоа што ти заповедам.

⁹ Оди сега до стадото, и земи за мене оттаму две добри јариња од козите, и ќе направам од нив вкусни јадења за твојот татко, какви што тој сака.

¹⁰ И ќе го донесеш кај твојот татко, и тој ќе јаде, за да те благослови пред неговата смрт.

¹¹ И Јаков и рече на Ревека, својата мајка, Ете, Исав, мојот брат, е влакнест човек, а јас сум мазен човек.

¹² Можеби мојот татко ќе ме почувствува, и ќе бидам во неговите очи како оној што заведува; и ќе донесам врз себе проклетство, а не благослов.

¹³ И мајка му му рече: „На мене нека биде твоето проклетство, сине мој; само послушај го мојот глас, и оди, земи за мене.“

¹⁴ И тој отиде, и зеде, и донесе на својата мајка; и неговата мајка направи вкусни јадења, какви што неговиот татко сакаше.

¹⁵ И Ревека зеде облеки посакувани од Исав, нејзиниот постар син, што беа со неа во куќата, и го облече Јаков, нејзиниот помлад син.

¹⁶ И со кожата од јарињата на козите таа го облече неговите раце, и на мазното од неговиот врат.

¹⁷ И таа ги даде вкусните јадења и лебот, што ги направи, во раката на Јаков, нејзиниот син.

¹⁸ И тој дојде кај својот татко и рече, Татко мој; и тој рече, Еве ме, кој си ти, сине мој?

¹⁹ И Јаков му рече на својот татко, Јас сум Исав, твојот првороден; го направив како што ми рече; стани, те молам, седни и јади од мојот лов, за да ме благослови твојата душа.

²⁰ И Исак му рече на својот син: Како тоа што побрза да го најдеш, сине мој? И тој рече: Зашто Јехова, твојот Бог, го направи да се случи пред мене.

²¹ И Исак му рече на Јаков, Приближи се, те молам, и ќе те почувствувам, сине мој, дали си ти овој мој син Исав, или не.

²² И Јаков му се приближи на Исак, својот татко, и тој го почувствува, и рече, Гласот е гласот на Јаков, но рацете се рацете на Исав.

²³ И не го препозна, бидејќи неговите раце беа влакнести како рацете на неговиот брат Исав; и го благослови.

²⁴ И тој рече, Дали си ти мојот син Исав? И тој рече, Јас сум.

²⁵ И тој рече, Претстави ми го на нене, и ќе јадам од ловот на мојот син, за да те благослови мојата душа; и тој му го претстави, и тој јадеше, и му донесе вино, и тој пиеше.

²⁶ И Исак, неговиот татко, му рече: Приближи се, те молам, и бакни ме, сине мој.

²⁷ И тој се приближи, и го бакна, и го помириса мирисот на неговите облеки, и го благослови, и рече, Гледај, мирисот на мојот син е како мирисот на поле кое Јехова го благословил.

²⁸ И Бог ќе ти даде од росата на небесата, и од масните работи на земјата, и мноштво жито и вино.

²⁹ Народи ќе ти служат, и нации ќе се поклонат пред тебе. Биди господар на твоите браќа, и нека синовите на твојата мајка се поклонат пред тебе; проколнати се оние кои те проколнуваат, и благословени се оние кои те благословуваат.

³⁰ И беше, кога Исак го заврши благословувањето на Јаков, и Јаков излегувајќи само што излезе од лицето на Исак, неговиот татко, дека Исав, неговиот брат, влезе од неговиот лов.

³¹ И тој исто така направи вкусни јадења, и ги донесе на својот татко, и му рече на својот татко, Нека стане мојот татко и нека јаде од ловот на својот син, за да ме благослови твојата душа.

³² И Исак, неговиот татко, му рече: Кој си ти? И тој рече: Јас сум твојот син, твојот првороден, Исав.

³³ И Исак се стресе со стрес, дури многу поголем, и рече: Кој тогаш е тој што улови лов и ми го донесе, и јас изедов од сè пред да дојдеш ти, и го благословив? Да, и тој ќе биде благословен.

³⁴ И кога Исав ги чу зборовите на својот татко, извика со голем и дури многу горчлив плач, и му рече на својот татко, Благослови ме, дури и мене, татко мој.

³⁵ И тој рече: Твојот брат дојде со измама и го зеде твојот благослов.

³⁶ И тој рече, Зарем не е тогаш неговото име наречено Јаков? И ме измами овие два пати; ми го зеде првородството, и ете сега ми го зеде благословот. И тој рече, Зарем не си зачувал благослов за мене?

³⁷ И Исак одговори и му рече на Исав, Ете, го поставив господар над тебе, и сите негови браќа му ги дадов за слуги; и со жито и вино го поддржав; и што тогаш да направам за тебе, сине мој?

³⁸ И Исав му рече на својот татко, Зарем имаш само еден благослов, татко мој? Благослови ме, мене исто така, о татко мој. И Исав го подигна својот глас, и заплака.

³⁹ И Исак, неговиот татко, одговори и му рече: Ете, од мастите на земјата ќе биде твоето живеалиште, и од росата на небото одозгора.

⁴⁰ И од твојот меч ќе живееш, и ќе му служиш на твојот брат, и ќе биде кога ќе доминираш, дека ќе го отфрлиш неговиот јарем од твојот врат.

⁴¹ И Исав го мразеше Јаков поради благословот со кој неговиот татко го благослови; и Исав рече во своето срце, Деновите на жалост за мојот татко се приближуваат, и ќе го убијам Јаков, мојот брат.

⁴² И зборовите на Исав, нејзиниот постар син, и беа кажани на Ревека; и таа испрати и го повика Јаков, нејзиниот помлад син, и му рече: Ете, Исав, твојот брат, се утешува за тебе да те убие.

⁴³ И сега, сине мој, послушај го мојот глас, и стани, побегни кај Лаван, братот мој, во Харан.

⁴⁴ И престојувај кај него неколку денови додека не се врати гневот на твојот брат,

⁴⁵ додека гневот на твојот брат не се врати од тебе, и тој не заборави што си му направил, и јас ќе испратам и ќе те земам оттаму. Зошто да бидам лишена од двајцата вас во еден ден?

⁴⁶ И Ревека му рече на Исак, На мене ми се згади од животот поради ќерките на Хет; ако Јаков земе жена од ќерките на Хет како овие, од ќерките на оваа земјата, зошто да имам живот?

¹ И Исак го повика Јаков, и го благослови, и му заповеда, и му рече: Нема да земеш жена од ќерките на Ханаан.

² Стани, оди во Падан-Арам, во куќата на Ветуил, таткото на твојата мајка, и земи за себе оттаму жена од ќерките на Лаван, братот на твојата мајка.

³ И Бог Семоќен Ел Шадај ќе те благослови, и ќе те направи плоден и ќе те умножи, и ќе бидеш собрание на народи.

⁴ И ќе ти го даде благословот на Авраам, на тебе и на твоето семе со тебе, за да ја поседуваш земјата на твојот престој, која Бог му ја даде на Авраам.

⁵ И Исак го испрати Јаков; и тој отиде во Падан-Арам, кај Лаван, синот на Ветуил Арамеецот, братот на Ревека, мајка на Јаков и Исав.

⁶ И Исав виде дека Исак го благослови Јаков, и го испрати во Падан-Арам, да земе за себе оттаму жена, и во благословот му заповеда, велејќи: Нема да земеш жена од ќерките на Ханаан.

⁷ И Јаков ги послуша својот татко и својата мајка, и отиде во Падан-Арам.

⁸ И Исав виде дека ќерките на Ханаан беа зли во очите на Исак, неговиот татко.

⁹ И Исав отиде кај Исмаил, и зеде за себе за жена, Махалата, ќерката на Исмаил, синот на Авраам, сестрата на Невојот, над неговите жени.

¹⁰ И Јаков излезе од Вирсавеја, и отиде кон Харан.

¹¹ И дојде на едно место, и преноќи таму, зашто сонцето беше зајдено; и зеде еден од камењата на местото, и го постави како потпирач за глава, и легна на тоа место.

¹² И тој сонуваше, и ете, скалило стоеше на земјата, и неговиот врв достигнуваше до небото; и ете, ангелите Божји се качуваа и се спуштаа на него.

¹³ И ете, Јехова стоеше над неа; и рече, Јас сум Јехова, Бог на Авраам, твојот татко, и Бог на Исак; земјата на која лежиш, на тебе ќе ти ја дадам, и на твоето семе.

¹⁴ И твоето семе ќе биде како правот на земјата, и ќе се рашириш кон морето, и кон истокот, и кон северот, и кон југот; и во тебе ќе бидат благословени сите семејства на земјата, и во твоето семе.

¹⁵ И ете, Јас сум со тебе, и ќе те чувам на секое место каде што одиш, и ќе те вратам на оваа земја; зашто нема Јас да те оставам додека Јас не го направам тоа што ти го зборував.

¹⁶ И Јаков се разбуди од својот сон, и рече, Сигурно Јехова е на ова место; и јас не го знаев тоа.

¹⁷ И се исплаши, и рече, Колку страшно е ова место! Ова не е ништо друго освен домот на Божји, и ова е вратата на небото.

¹⁸ И Јаков стана рано наутро, и го зеде каменот што го постави за своја потпора за глава, и го постави за столб, и излеа масло на неговата глава.

¹⁹ И го нарече името на тоа место Ветил; сепак, името на градот беше Луз на почетокот.

²⁰ И Јаков се заветува, велејќи: Ако Бог биде со мене и ме чува на овој пат по кој одам, и ми даде леб за јадење и облека за облекување,

²¹ и јас ќе се вратам во мир во куќата на мојот татко, тогаш Јехова ќе ми биде Бог.

²² И овој камен, кој го поставив за столб, ќе биде дом Божји; и од сè што ќе ми дадеш, јас десеток ќе ти дадам.

¹ И Јаков стана, и отиде во земјата на синовите на истокот.

² И тој виде, и ете бунар во полето, и ете три стада од стадото лежеа покрај него; зашто од тој бунар ги напојуваа стадата; и голем камен беше врз отворот на бунарот.

³ И сите стада се собраа таму; и го тргнаа каменот од отворот на бунарот, и го напоија стадото, и го вратија каменот на неговото место на отворот на бунарот.

⁴ И Јаков им рече: Браќа мои, од каде сте? И тие рекоа: Ние сме од Харан.

⁵ И им рече, Дали го знаете Лаван, синот на Нахор? И тие рекоа, Го знаеме.

⁶ И им рече: Има ли мир? И тие рекоа: Мир; и ете, Рахила, неговата ќерка, доаѓа со стадото.

⁷ И тој рече, Ете, уште е голем денот, не е време за собирање на стоката; напојте го стадото, и одете и пасете ги.

⁸ И рекоа, Не можеме додека сите стада не се соберат, и не го тргнат каменот од отворот на бунарот; тогаш ќе го напоиме стадото.

⁹ Додека тој уште зборуваше со нив, Рахила дојде со стадото кое беше на нејзиниот татко, зашто таа ги пасеше.

¹⁰ И беше, кога Јаков ја виде Рахила, ќерката на Лаван, братот на неговата мајка, и стадото на Лаван, братот на неговата мајка, дека Јаков се приближи, и го тргна каменот од отворот на бунарот, и го напои стадото на Лаван, братот на неговата мајка.

¹¹ И Јаков ја бакна Рахила, и го подигна својот глас и заплака.

¹² И Јаков ѝ кажа на Рахила дека е брат на нејзиниот татко, и дека е син на Ревека; и таа истрча и му кажа на својот татко.

¹³ И беше, кога Лаван го слушна гласот за Јаков, синот на неговата сестра, дека истрча да го сретне, и го прегрна, и го бакна, и го доведе во својата куќа; и му ги раскажа на Лаван сите овие работи.

¹⁴ И Лаван му рече, Навистина ти си моја коска и мое месо. И тој живееше со него цел месец дена.

¹⁵ И Лаван му рече на Јаков, Зашто ти си мој брат, и дали треба да ми служиш за ништо? Кажи ми, што ќе биде твојата плата?

¹⁶ И Лаван имаше две ќерки; името на постарата беше Лија, а името на помладата беше Рахила.

¹⁷ И очите на Лија беа слаби, а Рахила беше убава по форма и убава по изглед.

¹⁸ И Јаков ја сакаше Рахила, и рече: Ќе ти служам седум години за Рахила, твојата помлада ќерка.

¹⁹ И Лаван рече: Подобро е да ја дадам на тебе отколку да ја дадам на друг човек; живеј со мене.

²⁰ И Јаков служеше седум години за Рахила, и тие му беа во очите како само денови, во неговата љубов кон неа.

²¹ И Јаков му рече на Лаван, Дај ми ја мојата жена, зашто моите денови се исполнети, и ќе дојдам кај неа.

²² И Лаван ги собра сите луѓе од местото, и направи гозба.

²³ И беше, во вечерта, дека ја зеде Лија, својата ќерка, и ја доведе при него, и тој дојде при неа.

²⁴ И Лаван ѝ ја даде Зелфа, неговата слугинка, на Лија, неговата ќерка, за слугинка.

²⁵ И беше, наутро, ете беше Лија; и тој му рече на Лаван: Што е ова што го направи на мене? Зарем не ти служев за Рахила? И зошто ме измами?

²⁶ И Лаван рече, Не се прави така на нашето место, да се даде помладата пред првородената.

²⁷ Исполни ја оваа седмица, и ќе ти ја дадеме и неа, за службата што ќе ја служиш со мене уште седум други години.

²⁸ И Јаков така направи, и ја исполни оваа недела, и му ја даде Рахила, ќерката негова, за жена.

²⁹ И Лаван му ја даде на Рахила, својата ќерка, Вала, својата слугинка, да и биде за слугинка.

³⁰ И тој дојде кај Рахила, и ја сакаше Рахила повеќе од Лија, и така му служеше на него уште седум други години.

³¹ И Јехова виде дека Лија беше омразена, и Тој ја отвори нејзината утроба, а Рахила беше неплодна.

³² И Лија зачна и роди син, и таа го нарече неговото име Рувим, зашто рече: Зашто Јехова ја виде мојата мака, за сега мојот маж ќе ме љуби.

³³ И таа зачна повторно, и роди син, и рече: Зашто Јехова слушна дека бев омразена, и ми го даде и овој; и го нарече неговото име Симеон.

³⁴ И таа зачна повторно, и роди син, и рече: Сега овој пат ќе се соедини мојот маж со мене, зашто му родив три сина; затоа го нарече неговото име Леви.

³⁵ И таа зачна повторно, и роди син, и рече: Овој пат ќе го исповедам Јехова; затоа го нарече неговото име Јуда; и таа престана да раѓа.